وزمتر نو

                          تو زاده خواهی شد به خاطر شعر

نیم نگاهی تحلیلی بر اشعار «بیژن» نجدی

(مهدی رضازاده)

بیژن نجدی شاعر دهه های دور است . اینسو شاملو ، فروغ و رحمانی و سویی دیگر رؤیایی و شعر حجم و باز سویی دیگرتر احمدرضا احمدی و ، شاپور بنیاد و م مؤیدو... موج نو .... حضور جدی تر نجدی ابتدا با شعر و بعد داستان از هفته نامه «کادح» آغاز شد؛ بهمن 1368 با بیوگرافی کوتاهی از او همراه با دو شعر «کف دست تابستان»  و «دریاکنار» که حضور مانا و گسترده وی را در شعر نشان می داد. از آن پس هر چند گاهی با شعرهای دیگری از نجدی در نشریات گیلان و تهران اعم از «کادح» و «نقش نقلم» ، «بشنو از نی » و بعد برخی از ماهنامه ها روبرو شدیم.

نجدی تربیت و طبیعت «کلمه» را شناخت ، با پوست و گوشت خود حس کرد و چنان با کلمه ها صمیمی شد که بهترین شعرها از او زاده شد. شعر همیشه و لزوماً محصول تجربه های شاعر نیست . تمام شعر«کلمه» است و همین رفتار با کلمه است که از او شاعر برتر می سازد.

«تو زاده خواهی شد به خاطر کلمه/با گوزن خواهی ریخت بر قالی و رنگ/رنگ، رنگ، رنگ. بخاطر کلمه /در خاطرات شیشه خواهی شد / و هرگز نخواهی مُرد.»

توضیحی درباره «تات» و...

اشاره :

کتاب «فرهنگ واژگان تاتی(شالی) نخستین کتابی ست که همراه با انبوه واژگان گرد آوری شده ، به تعداد مباحث اصلی و فرعی آن می پردازد. همانگونه که در پیشگفتار آن (به قلم حسین غلامی) آمده :

« چرایی کار ارائه شده ، نه از آن جهت است که کاری صورت گرفته باشد ، بلکه از آن جهت که کار وامانده ای را به دوش گرفته باشیم ، چرا که کارهای بازاری زیادی وجود دارند که می توان انجام داد، ولی این کاری است که باید خیلی پیش تر و بیشتر از این انجام می شد.

با عنایت به موقعیت های سیاسی ـ اجتماعی برون مرزی و داخلی پیش رو ، و تحولات فرهنگی و موقعیت های پیش آمده و میدان داری های غول آسای فرهنگ جهانی و بی تفاوتی علم داران بی قلم و خواب آلودگی قلم داران بی الم کنونی و وارفتگی واماندگان میدان فرهنگی ، کاری جز زدن عینک خوش خیالی و تماشای قلع و قمع و به دارآویختن پیشینه های فرهنگی در میادین به اصطلاح آزادی چیزی باقی نخواهد ماند. و اگر کمی دیرتر و کندتر انجام شود مانند آبی است به جوی رفته که بر نخواهد گشت . همان گونه که میراث هایی دیگر همراه با صاحبانشان از دست رفته اند ، ما و شما نیز هیچ گاه توان باز آوردنشان را نداشته و نداریم.»