وزمتر نو

تالش و رویاهای ایرَوانی!

اشاره :

دوستانی ازما درخصوص پُل ارتباطی ارمنستان  و واژه ی کاربردی تالش

 ـ که امروزه برای دانشگاه ایروان ارمنستان از اهمیت  ویژه یی برخوردار

است ، پرسشی  نموده اند و اتفاقاتی  که در این  چند ماهه ، چه در سفرهای

 آساتوریان  به گیلان  و چه قبل  تر از آن ـ که در مقاله یی شرح مفصل آن

 در  ماهنامه  پادنگ چاپ  شده است  و همان  مقاله در این تارنما  نیز قابل

رؤیت است شاید پاسخ شان را بتوانند درآن بیابند و ما اکنون حرف  خاصی

 در این رابطه ـ با پدیده ی تازه یی که یکی از جوانان خبرش را  شتاب زده

 در وبلاگی(سه شنبه 18مهر91 ساعت 6دقیقه بامداد) منتقل می  نماید وبعد

 نوشته ی هیجان  زده ی  قبلی را پاک و این  بار به شیوه ی دلخواه  دوستان

 اش(!)  بازتاب  می دهد  و ساعت های بعد در سایتی  با حروفی بزرگتر به

 نمایش گذاشته  می شود از همین جای کار می توان  دریافت ، آنچه که روی

 داده ـ دوستان زیاد  حساس نباشند  و این  موضوع  را جدی  نگیرند  و   اگر

به  دقت  مطلب  پایین  این  خبر  را  ملاحظه نماییم مبنی بر این که :«نشریه

[...]هم  رفت» چرا رفت ؟! را به«گذر زمان  واگذار» می کنیم  و ما تنها آن

 دسته ازپژوهشگران اقوام که رویدادهای منطقه را به دقت پیگیری می نمایند

 ارجاع  می دهیم  به مقاله «نگاهی عمیق به  «تالش شناسی» های ارمنستان»

 و یادداشت کوتاهی که در پایان تقدیم خوانندگان فهیم می شود:

« مأموریت خاموش» حربه یی ست که سران استکبار جهانی آنرا برای نفوذ ، شناسایی و تخریب ستون فقرات اقوام تجویز می نمایند. در این راهکار، آنها به عواملی نیاز دارند تا بتوانند ایده های روی کاغذشان را عملی کنند.آنها برای به اجرا گذاشتن ناتوی فرهنگی سرمایه گذاری کلانی كرده که در آن کابرد فیزیکی هیچ معنایی نداشته و ندارد و آنچه که  بیشتر حایز اهمیت است در هم آمیزی پدیده هایی که تا حدودی چفت و بست هم باشند و با ابزار آلات نرم علیه کشوری باشد. اگر به دقت رویداد های منطقه یی از جمله کشور همسایه (عراق) را بنگریم منطقه اقلیم کردستان خود از اسرائیل سلاح جنگی خریداری می نماید وهمان کُردهایی  که زمانی ژست ضد امپریالیستی به خود گرفته بودند و امروز بی اعتناء از دولت خود دست آویز اسرائیل شده اند. و یا همین چند روز قبل  که باز روزنامه یی افشاء نمود ، ترکیه زمین های مرزی خود را به اسرائیل فروخته است که بده بستان های ارمنستان و جمهوری آذربایجان و اختلاف این دو که جای بحث دارد . اگر چه  ، هر از چند گاه گردهمایی هایی تحت نام «همایش» و ظاهرن با تبلیغات حجیم دروسعتی بسیار بیشتر از آنچه که تصور می شود ،بر گزار می شود که همایش کلان منطقه یی در اسلامبول نمونه ی بارزی از این دست همایش ها بود که مشخص گردید رژیم صهیونیستی آن را برای به دام انداختن اساتید کشورمان تدارک دیده بود. و با چنین پدیده هایی در محدوده ی محفلی تر که قبلن در زمان اصلاحات در ایران به وفور یافت می شد و بعدها به روسیه کشانده شد و امروز با نام های مختلف و به حراج گذاشتن واژه ی تالش اگرچه تا حدودی در مطبوعات کمرنگ ودر فضای مجازی معدودی بازتاب می یابد بی آنکه پشت صحنه این رفت و آمد و مقالات ارایه شده و گزارش کاری در اختیار عموم قرار بگیرد.

صهیونیزم بین الملل و شارژ قومیت گرايي

اشاره :

درارتباط باجمهوری آذربایجان وعملکرد فاشیستی

دولت  باکو  و  سرکوب  مسلمانان آزادیخواهی که

روزنامه های یومیه آنرامنتقل می نمایند حرف های

 بیشماری هست اما این دلیل نمی شود که از مظلوم

 نمایی عده یی به اصطلاح روشنفکرکه می خواهند

 از این  نمد کلاهی  برای خود  و احزاب دست ساز

 اسرائیل  واژه های  تولیدی قومیت گرایی از جمله

تالش  بزرک ، کردستان بزرگ و بلوچستان بزرگ

 و...این  مقاله  را بر همین اساس قلمی  نموده تقدیم

خوانندگان فهیم مان شده است :

تحولات اخیر سوریه در خاورمیانه ، سوای اینکه در خط مقابل بهار عربی قلمداد می شود ، خود مبحثی در تقابل منحنی خط مشی امپریالیزم و صهیونیزم بین الملل قرار گرفته است . و این نقطه ی انجماد تفکرات ضد اسلامی آن دو محسوب می گردد و در تمام زمینه های سیاسی و نظامی آمریکا و اسرائیل راهبرد آنچنانی نداشته است . با توجه به شکست های پی در پی آنها در کشور های دیگرمنطقه که لقب بیداری اسلامی را به یدک می کشند ، چالش سوریه توانسته است فرمولاسیون براندازی آنها را برهم زده و تا این لحظه هیچ نتیجه یی هم برایشان به ارمغان نیاورده است .

                          تو زاده خواهی شد به خاطر شعر

نیم نگاهی تحلیلی بر اشعار «بیژن» نجدی

(مهدی رضازاده)

بیژن نجدی شاعر دهه های دور است . اینسو شاملو ، فروغ و رحمانی و سویی دیگر رؤیایی و شعر حجم و باز سویی دیگرتر احمدرضا احمدی و ، شاپور بنیاد و م مؤیدو... موج نو .... حضور جدی تر نجدی ابتدا با شعر و بعد داستان از هفته نامه «کادح» آغاز شد؛ بهمن 1368 با بیوگرافی کوتاهی از او همراه با دو شعر «کف دست تابستان»  و «دریاکنار» که حضور مانا و گسترده وی را در شعر نشان می داد. از آن پس هر چند گاهی با شعرهای دیگری از نجدی در نشریات گیلان و تهران اعم از «کادح» و «نقش نقلم» ، «بشنو از نی » و بعد برخی از ماهنامه ها روبرو شدیم.

نجدی تربیت و طبیعت «کلمه» را شناخت ، با پوست و گوشت خود حس کرد و چنان با کلمه ها صمیمی شد که بهترین شعرها از او زاده شد. شعر همیشه و لزوماً محصول تجربه های شاعر نیست . تمام شعر«کلمه» است و همین رفتار با کلمه است که از او شاعر برتر می سازد.

«تو زاده خواهی شد به خاطر کلمه/با گوزن خواهی ریخت بر قالی و رنگ/رنگ، رنگ، رنگ. بخاطر کلمه /در خاطرات شیشه خواهی شد / و هرگز نخواهی مُرد.»

توضیحی درباره «تات» و...

اشاره :

کتاب «فرهنگ واژگان تاتی(شالی) نخستین کتابی ست که همراه با انبوه واژگان گرد آوری شده ، به تعداد مباحث اصلی و فرعی آن می پردازد. همانگونه که در پیشگفتار آن (به قلم حسین غلامی) آمده :

« چرایی کار ارائه شده ، نه از آن جهت است که کاری صورت گرفته باشد ، بلکه از آن جهت که کار وامانده ای را به دوش گرفته باشیم ، چرا که کارهای بازاری زیادی وجود دارند که می توان انجام داد، ولی این کاری است که باید خیلی پیش تر و بیشتر از این انجام می شد.

با عنایت به موقعیت های سیاسی ـ اجتماعی برون مرزی و داخلی پیش رو ، و تحولات فرهنگی و موقعیت های پیش آمده و میدان داری های غول آسای فرهنگ جهانی و بی تفاوتی علم داران بی قلم و خواب آلودگی قلم داران بی الم کنونی و وارفتگی واماندگان میدان فرهنگی ، کاری جز زدن عینک خوش خیالی و تماشای قلع و قمع و به دارآویختن پیشینه های فرهنگی در میادین به اصطلاح آزادی چیزی باقی نخواهد ماند. و اگر کمی دیرتر و کندتر انجام شود مانند آبی است به جوی رفته که بر نخواهد گشت . همان گونه که میراث هایی دیگر همراه با صاحبانشان از دست رفته اند ، ما و شما نیز هیچ گاه توان باز آوردنشان را نداشته و نداریم.»

نگاهی عمیق به «تالش شناسی»(!) های ارمنستان

اشاره : ماهنامه «سراسری ، تخصصی، پژوهشی، آموزشی  و تحلیلی» پادنگ

از آن دسته  مجلات ایران است  که در گیلان  به  مدیر مسئولی  سرکار خانم

عاطفی فرد و سردبیری عمادنجفی نوکاشتی منتشر می شود و در طول 9سال

عمر پربرکت خود و با قلم شیوا و پرقدرت این بزرگ بانوی دانشمند گیلانی

تا بـه امـروز به شماره 90(فروردین 1391) رسیده و تـوانسته در بیـن اهـل

پژوهش ایران جایگاه رفیعی پیدا نماید و آینه وار به پیرامون خود آنگونه بنگرد

 که در پایان  بندی مقاله  به  طور سرگشاده  به  امضای  پادنگ به آن پرداخته

است و اگر بازدیدکنندگان فهیم عمیقن به آن بنگرند الحق جای سپاس و تشکر دارد:

اصولن زیربنای همه ی همایش ها ، سیمینارها ، جشن ها و محفل های جورواجور سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی ، هنری و غیره از قانونی تبعیت می کند که به مقتضای زمانی و مکانی همان مقوله پیروی نماید و طرح ها و خواسته های آن را باید در مبحثی موشکافانه با ذره بینی هوشیارانه سبک و سنگین  نمود. اینکه یک همایش در یک نقطه یی غیر قابل تعمیم با همان مقوله یا مبحث ، چگونه در دایره یی تجمیعی گنجانده می شود ،  قوه ی تفکر و تعقل هر شخصی را منفل می نماید.

برومبرژه و راند اول آساتوریان؟!

در طول اعصار ایران پروسه خوبی برای جهانگردان ، پژوهشگران ، توریست ها و... بوده است و هر یک در منظری خاص و در قالب های گوناگون به آن نگریسته و برداشت هایشان را به ارمغان برده اند .حال برای کشوری چون ایران مفید بوده یانه در این مبحث قابل تحلیل نیست بلکه آنچه که در این سطور به آن پرداخته می شود ناگفته هایی در رابطه با پژوهشگران این یکی دو دهه گذشته  بوده است که بجای سیاحت و پژوهش به سیاست آغشته شده اند و قالب پژوهش شان استرلیزه یی از سیاست و پژوهش می باشد و حتا کار بدانجا رسیده است ، دانشجویان خارجی که می خواستند پایان نامه بنویسند یا به صورت خودجوش و یا دیگرجوش به گیلان آمده و کلاس هایی نیز برای آنها گذاشته که خودجای تحلیل موشکافانه تر دارد .

واژه ی تالش در طول تاریخ ابزاری شده است برای کسانی که می خواهند با آن برای خود سکوی پرتابی ساخته و به آنچه که مَد نظرشان است برسند ودر اين خصوص لازم ديده می شود....